بخش خصوصی چیست؟
بخش خصوصی بخشی از اقتصاد است که توسط افراد و شرکتها برای کسب سود اداره میشود و تحت کنترل دولت نیست. بنابراین، تمام مشاغل انتفاعی را که تحت مالکیت یا اداره دولت نیستند، در بر میگیرد. شرکتها که توسط دولت اداره میشوند به عنوان بخش عمومی شناخته میشوند. همچنین موسسات خیریه و سایر سازمانهای غیرانتفاعی بخش داوطلبانه نام دارند.
مفهوم بخش خصوصی
بخش خصوصی بخشی از اقتصاد ملی است که تحت مالکیت، کنترل و مدیریت افراد یا شرکتهای خصوصی است. هدف بخش خصوصی کسب درآمد است و تعداد کارگران بیشتری نسبت به بخش دولتی در آن مشغول به کار هستند. یک سازمان بخش خصوصی با تشکیل یک شرکت جدید یا خصوصیسازی یک سازمان بخش دولتی ایجاد میشود. یک شرکت بزرگ بخش خصوصی ممکن است به صورت خصوصی یا عمومی معامله شود. کسبوکارها در بخش خصوصی قیمت کالاها و خدمات را پایین میآورند در حالی که برای پول مصرفکنندگان رقابت میکنند. در تئوری، مشتریان وقتی میتوانند همان کالا را در جای دیگری با هزینه کمتر خریداری کنند، نمیخواهند برای چیزی پول بیشتری بپردازند.
در اکثر اقتصادهای آزاد، بخش خصوصی بخش بزرگی از اقتصاد را تشکیل میدهد، در مقابل آن کشورهایی هستند که کنترل بیشتری بر اقتصاد خود دارند و بخش عمومی بزرگتری دارند. به عنوان مثال، ایالات متحده دارای بخش خصوصی قوی است زیرا دارای اقتصاد آزاد است، در حالی که چین، که در آن دولت بسیاری از شرکت های خود را کنترل می کند، دارای بخش عمومی بزرگتری است.
انواع مشاغل بخش خصوصی
بخش خصوصی بخش بسیار متنوعی است و بخش بزرگی از بسیاری از اقتصادها را تشکیل می دهد. این بر اساس افراد، مشارکت ها و گروههای مختلف است. نهادهایی که بخش خصوصی را تشکیل میدهند عبارتند از:
- شرکتهای انحصاری (Sole proprietorships)
- شراکتی
- مشاغل کوچک و متوسط
- شرکتهای بزرگ و چند ملیتی
- انجمنهای حرفهای و تجاری
- اتحادیههای کارگری
دولت به وسیله قانونگذاری بر شرکتهای خصوصی نیز تسلط دارد. هر شرکت تجاری یا شرکتی که در آن کشور فعالیت میکند باید طبق قوانین فعالیت کند.
تفاوت بخش خصوصی و عمومی
بخش خصوصی کارگران را از طریق صاحبان مشاغل، شرکتها یا سایر آژانسهای غیردولتی استخدام میکند. مشاغل شامل مشاغل تولیدی، خدمات مالی، حرفهها، مهماننوازی یا سایر مشاغل غیر دولتی است. کارگران با بخشی از سود شرکت حقوق میگیرند. کارگران بخش خصوصی نسبت به کارکنان بخش دولتی تمایل به افزایش دستمزد، انتخاب شغلی بیشتر، فرصتهای بیشتر برای ترفیع، امنیت شغلی کمتر و برنامه های مزایای جامع کمتری دارند. کار در یک بازار رقابتیتر اغلب به معنای ساعات طولانی تری در یک محیط سخت تر از کار برای دولت است.
برای مثال در آمریکا بخش دولتی کارگران را از طریق دولت فدرال، ایالتی یا محلی استخدام میکند. مشاغل معمولی خدمات ملکی در مراقبتهای بهداشتی، آموزشی، خدمات اضطراری، نیروهای مسلح و سازمانهای نظارتی و اداری مختلف هستند. کارگران از طریق بخشی از دلارهای مالیاتی دولت حقوق میگیرند. كاركنان بخش دولتي نسبت به كاركنان بخش خصوصي تمايل دارند برنامه هاي مزاياي جامع تر و امنيت شغلی بيشتری داشته باشند. پس از پایان دوره آزمایشی، بسیاری از مناصب دولتی به انتصاب دائمی تبدیل میشوند. جابهجایی در میان پستهای بخش دولتی با حفظ همان مزایا، حقوق تعطیلات، و دستمزد بیماری نسبتاً آسان است در حالی که دریافت افزایش حقوق و ترفیع دشوار است. کار با یک آژانس دولتی بر خلاف کار در بخش خصوصی، محیط کاری با ثباتتری را بدون فشار بازار فراهم میکند.
اداره آمار کار، مشاغل خصوصی و دولتی را برای ایالات متحده ردیابی و گزارش میکند.
مشارکت بخش خصوصی و دولتی
بخش خصوصی و دولتی گاهی اوقات با هم کار میکنند و در عین حال منافع مشترک را ترویج میکنند. کسبوکارهای بخش خصوصی از داراییها و منابع دولتی در حین توسعه، تأمین مالی، مالکیت و بهرهبرداری از امکانات یا خدمات عمومی استفاده میکنند. به عنوان مثال، یک شرکت خصوصی ممکن است در ازای درآمد حاصل از عوارض، یکبار هزینه به یک ایالت بپردازد تا طول مشخصی از آزادراه را برای مدت زمان معینی راه اندازی کند.
جمعبندی
بخش خصوصی بخشی از اقتصاد است که توسط دولت اداره نمیشود. این شامل بنگاهها و شرکتهایی است که توسط افراد و گروههای خصوصی به منظور کسب سود کنترل میشوند. شرکتها و سازمانهایی که توسط دولت اداره میشوند به عنوان بخش عمومی در نظر گرفته میشوند. در بازار آزاد، جوامع مبتنی بر سرمایهداری، بخش خصوصی تمایل دارد تا بخش قابل توجهی از اقتصاد را نسبت به بخش دولتی تشکیل دهد.
این مطالب توسط تیم دانشجویی پادکست سکه تهیه شده است و خالی از اشکال نیست، میتوانید در صورت تمایل در بهبود آنها کمک کنید.