شما الان این‌جا هستید:

[rank_math_breadcrumb]

تورم هسته (Core Inflation)

تورم هسته چیست؟

تورم هسته تغییر در قیمت کالاها و خدمات است، اما هزینه‌های بخش غذا و انرژی را شامل نمی‌شود. این معیار از تورم این اقلام صرف نظر می‌کند زیرا نوسان قیمت آنها زیاد است. تورم هسته اغلب با استفاده از شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) محاسبه می‌شود که معیاری برای اندازه‌گیری قیمت کالاها و خدمات است.

درک تورم هسته

تورم هسته با هر دو شاخص CPI و شاخص هزینه‌های مصرف شخصی هسته (PCE) اندازه‌گیری می شود. PCE نشان دهنده قیمت کالاها و خدمات خریداری شده توسط مصرف‌کنندگان در کشور است، از آنجایی که تورم معیاری برای روند افزایش قیمت‌ها است، PCE یک معیار مهم در تعیین تورم است. با این حال، PCE هسته و CPI مشابه هستند و هر دو به تعیین میزان تورم در اقتصاد کمک می‌کنند. از دیگر روش های محاسبه تورم هسته می توان به روش پرت اشاره کرد که محصولاتی را که بیشترین تغییرات قیمت را داشته‌اند حذف می‌کند. تورم هسته به عنوان شاخصی از تورم زیربنایی بلندمدت در نظر گرفته می‌شود.

چرا قیمت مواد غذایی و انرژی مستثنی شده است؟

قیمت مواد غذایی و انرژی از این محاسبه مستثنی است زیرا قیمت آنها می‌تواند نوسان زیادی داشته باشد. غذا و انرژی کالا اساسی هستند، به این معنی که تقاضا برای آنها حتی با افزایش قیمت‌ها تغییر چندانی نمی‌کند. به عنوان مثال، قیمت بنزین ممکن است با قیمت نفت افزایش یابد، اما شما همچنان برای رانندگی ماشین خود باید باک را پر کنید. به همین ترتیب، خرید مواد غذایی خود را فقط به دلیل افزایش قیمت‌ها در فروشگاه به تعویق نمی‌اندازید.

همچنین نفت و گاز کالا هستند و در مبادلاتی معامله می‌شوند که تاجران بتوانند آن‌ها را بخرند و بفروشند. مواد غذایی نیز از جمله گندم، ذرت و گوشت خوک معامله می‌شود. سفته‌بازی انرژی و مواد غذایی منجر به نوسان قیمت آنها می‌شود و باعث نوسانات شدید در ارقام تورم می‌شود. به عنوان مثال، خشکسالی می تواند اثرات چشمگیری بر قیمت محصولات داشته باشد. اثرات آن بر تورم می‌تواند مختصر باشد، به این معنی که آنها در نهایت خود را اصلاح می‌کنند و بازار به حالت متعادل باز می‌گردد. در نتیجه، قیمت مواد غذایی و انرژی برای این کالاها از محاسبه هسته اصلی حذف می‌شود.

اهمیت تورم هسته

اندازه‌گیری تورم اصلی بسیار مهم است زیرا منعکس‌کننده رابطه بین قیمت کالاها و خدمات و سطح درآمد مصرف‌کننده است. اگر قیمت کالاها و خدمات در طول زمان افزایش یابد اما درآمد مصرف‌کننده تغییر نکند، مصرف کنندگان قدرت خرید کمتری خواهند داشت. تورم باعث می‌شود ارزش پول یا درآمد در مقایسه با قیمت کالاها و خدمات اساسی کاهش یابد.

با این حال، اگر درآمد مصرف‌کننده افزایش یابد که به آن رشد دستمزد می‌گویند، در حالی که قیمت کالاها و خدمات بدون تغییر باقی بماند، مصرف کنندگان قدرت خرید بیشتری خواهند داشت. همچنین، با افزایش پرتفوی سرمایه‌گذاری و قیمت مسکن، تورم دارایی رخ می‌دهد که می تواند پول بیشتری را برای مصرف کنندگان فراهم کند.

در محاسبه تورم هسته شاخص PCE به CPI ترجیح داده می‌شود، زیرا PCE تمایل دارد روندهای تورمی را ارائه دهد که کمتر تحت تأثیر تغییرات کوتاه مدت قیمت قرار می‌گیرند.

این مطالب توسط تیم دانشجویی پادکست سکه تهیه شده است و خالی از اشکال نیست، می‌توانید در صورت تمایل در بهبود آن‌ها کمک کنید.

به اشتراک بگذارید

تلگرام
واتس‌اپ
توییتر
فیسبوک
لینکدین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *