شما الان این‌جا هستید:

[rank_math_breadcrumb]

کالای عمومی (Public Good)

کالای عمومی چیست؟

در علم اقتصاد، کالای عمومی به کالا یا خدمتی اطلاق می‌شود که در دسترس همه افراد جامعه قرار می‌گیرد. به طور معمول، این خدمات توسط دولت‌ها اداره می‌شود و به طور جمعی از طریق مالیات پرداخت می‌شود.

نمونه‌هایی از کالاهای عمومی شامل اجرای قانون، دفاع ملی و حاکمیت قانون است. کالاهای عمومی کالاهای اساسی‌تری مانند دسترسی به هوای پاک و آب آشامیدنی را نیز شامل می‌شوند.

در برخی موارد، کالاهای عمومی کاملاً غیر قابل رقابت و غیر قابل استثنا کردن نیستند. به عنوان مثال، اداره پست می‌تواند به عنوان یک کالای عمومی در نظر گرفته شود، زیرا توسط بخش بزرگی از مردم استفاده می‌شود و توسط مالیات‌دهندگان تامین مالی می‌شود. با این حال، برخلاف هوایی که تنفس می‌کنیم، استفاده از اداره پست مستلزم برخی هزینه‌های اسمی مانند پرداخت مبلغ تمبر است. به طور مشابه، برخی از کالاها به عنوان کالاهای «شبه عمومی» توصیف می‌شوند، زیرا اگرچه در دسترس همگان قرار می‌گیرند، اما با استفاده بیشتر مردم از ارزش آن‌ها کاسته می‌شود. برای مثال، سیستم جاده‌ای یک کشور ممکن است برای همه شهروندانش در دسترس باشد، اما ارزش آن جاده‌ها زمانی که در ساعات شلوغی شلوغ می‌شوند کاهش می‌یابد.

کالاهای عمومی چگونه کار می‌کنند؟

دو معیار اصلی که یک کالای عمومی را متمایز می‌کند این است که باید غیررقابتی و غیرقابل استثنا باشد. غیر رقابتی به این معنی است که استفاده یک نفر از آن کالا مانع استفاده دیگران از آن نمی‌شود. به بیان دیگر مصرف آن کالا از سوی یک نفر باعث کاسته‌شدن از مقدار عرضه کل نمی‌شود. غیر قابل استثنا بودن به این معنی است که کالا در دسترس همه شهروندان است. برای مثال امنیت جامعه را نمی‌توان به تعدادی از افراد که مالیات می‌پردازند محدود کرد.

موضوع مهمی که به کالاهای عمومی مربوط می‌شود، مشکل سواری مجانی است. از آنجایی که کالاهای عمومی در دسترس همه مردم قرار می‌گیرد – صرف نظر از اینکه هر فرد به صورت جداگانه برای آن هزینه می پردازد یا خیر – این امکان برای برخی از اعضای جامعه وجود دارد که علیرغم امتناع از پرداخت آن، از آن کالا استفاده کنند. به عنوان مثال، افرادی که مالیات نمی پردازند، اساساً از درآمدهایی که توسط کسانی که مالیات می پردازند، «سواری رایگان» می‌گیرند، مانند کسانی که از روی گیت‌های مترو به داخل می‌پرند.

کالاهای خصوصی در مقابل کالاهای عمومی

نقطه مقابل کالای عمومی، کالای خصوصی است که هم قابل استثنا کردن است و هم رقابتی است. این کالاها را فقط یک نفر می‌تواند در یک زمان مورد استفاده قرار دهد – به عنوان مثال، یک حلقه ازدواج. در برخی موارد حتی ممکن است در هنگام استفاده از آنها از بین بروند، مانند زمانی که یک تکه پیتزا خورده می‌شود. کالاهای خصوصی عموماً هزینه دارند و این مبلغ برای استفاده خصوصی آنها پرداخت می‌شود. بیشتر کالاها و خدماتی که ما در زندگی روزمره مصرف می کنیم یا از آنها استفاده می‌کنیم، کالاهای خصوصی هستند. اگرچه آنها مشمول مشکل سواری مجانی نیستند، اما برای همه نیز در دسترس نیستند، زیرا همه نمی توانند آنها را خریداری کنند.

کالاهای عمومی در کشورهای مختلف

هر کشور تصمیمات متفاوتی در مورد اینکه کدام کالاها و خدمات باید به عنوان کالاهای عمومی در نظر گرفته شوند، اتخاذ می‌کند و این اغلب در بودجه ملی آنها منعکس می‌شود. به عنوان مثال، بسیاری استدلال می‌کنند که دفاع ملی یک کالای عمومی مهم است زیرا امنیت کشور به نفع همه شهروندان است. برای این منظور، بسیاری از کشورها سرمایه گذاری هنگفتی در ارتش خود، تامین مالی نگهداری ارتش، خرید تسلیحات، و تحقیق و توسعه از طریق مالیات عمومی می‌کنند. به عنوان مثال، در ایالات متحده، وزارت دفاع بودجه 2 تریلیون دلاری دریافت می‌کند که برابر با 16٪ از کل بودجه فدرال برای سال مالی 2023 است.

برخی از کشورها خدمات اجتماعی مانند مراقبت‌های بهداشتی و آموزش عمومی را نیز به عنوان نوعی کالای عمومی می‌دانند. به عنوان مثال، برخی از کشورها، از جمله کانادا، مکزیک، بریتانیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا و چین، مراقبت های بهداشتی با بودجه مالیات‌دهندگان را به شهروندان خود ارائه می دهند. به طور مشابه، سرمایه‌گذاری‌های دولت در آموزش عمومی در دهه‌های اخیر به شدت رشد کرده است. بر اساس تخمین‌های «Our World in Data»، سواد جهانی بین سال‌های 1950 تا 2016 از حدود 56 درصد به بیش از 86 درصد افزایش یافته است (آخرین داده‌های موجود).

طرفداران این نوع هزینه های دولتی برای کالاهای عمومی استدلال می‌کنند که مزایای اقتصادی و اجتماعی آن به طور قابل توجهی بیشتر از هزینه‌های آن است و به نتایجی مانند بهبود مشارکت نیروی کار، صنایع داخلی با مهارت بالاتر و کاهش نرخ فقر در میان مدت و بلندمدت اشاره می‌کنند. منتقدان این نوع هزینه‌ها استدلال می‌کنند که می‌تواند باری را برای مالیات دهندگان ایجاد کند و کالاهای مورد بحث را می‌توان با کارایی بیشتری از طریق بخش خصوصی تهیه کرد.

جمع‌بندی

کالاهای عمومی کالاها یا خدماتی هستند که در دسترس همه افراد جامعه است. اینها کالاهایی هستند که با استفاده مردم از آنها کمیاب نمی‌شوند. دفاع ملی، پلیس مؤثر، هوای پاک و آموزش عمومی همه نمونه هایی از کالاهای عمومی هستند. کالاهای خصوصی، برخلاف کالاهای عمومی، کالاهایی هستند که ذاتا کمیاب هستند و با مصرف مردم کمیاب‌تر می شوند.

این مطالب توسط تیم دانشجویی پادکست سکه تهیه شده است و خالی از اشکال نیست، می‌توانید در صورت تمایل در بهبود آن‌ها کمک کنید.

به اشتراک بگذارید

تلگرام
واتس‌اپ
توییتر
فیسبوک
لینکدین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *